Cine/Audiovisual


Crémilo Proyectos Culturales y Dist. Espectáculos, acomete como proyecto audiovisual desde mediados del 2014 la coproducción de la película ARIMA de Jaione Camborda, conjuntamente con Alfonso Zarauza y la propia Jaione Camborda para la productora ESNATU ZINEMA.

La película está actualmente en fase de financiación y preproducción, con previsión de rodaje para noviembre de 2017.

Además a finales de 2016 se incorpora al equipo de producción de MARUXIÑA FILMS liderada por Rubén Zarauza para el largometraje A VISITANTE dirigida por Alfonso Zarauza y con rodaje previsto para septiembre de 2017.

A VISITANTE

Tras unha profunda depresión pola morte dunha paciente no quirófano, un doutor chega xunto coa súa muller a unha remota illa, ONS, coa intención de pasar o verán e, curarse do seu mal para así poder recuperar o seu traballo e tamén o seu futuro como parella. Todo vai asombrosamente ben e a parella decide prolongar a súa estadía na illa.
Tito vaise sentindo cada vez mellor ate que, no medio dun temporal, tras un naufraxio, unha misteriosa e amnésica VISITANTE aparece na illa e irrumpe nas súas vidas. A partires de ahí, xa nada volverá a ser o que era…

  ARIMA una película de Jaione Camborda

ARIMA una película de Jaione Camborda

ARIMA

A historia de cinco mulleres e unha nena nun lugar chamado Arima que vense afectadas de diferentes xeitos pola chegada de dous homes ás suas vidas. Un deses homes busca ao otro para matalo. Neste estado de tensión móvense todo o entramado de relacións que se establecen entre todos eles.

A natureza da historia en Arima é a de ser un endamiaxe, unha cunca ou dalgún xeito unha escusa para poder indagar en emocións, sentimento e inquedanzas que subxacen á historia. É polo tanto, no formal e a través da linguaxe fílmica que se desvela o discurso e se eleva con máis forza que  a propia historia.

É unha historia coral na que unha das mulleres actúa como pedra angular, adquirindo máis protagonismo e as demais se insinúan como alteregos ou fragmentacións desta. Estes personaxes teñen autonomía propia e na historia funcionan como personaxes completos, pero é a través de ferramentas fílmicas formais que se establecen como ecos unhas doutras e suxírese sutilmente a sensación de unidade de todas elas.